De enting die reizen mogelijk maakt
Rabies, in het Nederlands hondsdolheid, komt in Nederland niet voor bij honden, en de enting is hier dan ook niet standaard onderdeel van het entschema. Zodra u de grens over wilt verandert dat. Voor verkeer tussen EU-landen geldt een geldige rabiesenting als vaste eis, naast de chip en het paspoort. De enting wordt door de dierenarts vastgelegd op een eigen bladzijde, met het vaccin, het chargenummer, de datum van toediening en de datum tot wanneer de enting geldig is. Die laatste datum is wat een controlerende dienst als eerste zoekt.
Minimumleeftijd en wachttermijn
Er gelden twee tijdregels die veel reizigers verrassen. De eerste is dat een hond een minimumleeftijd moet hebben bereikt voordat hij tegen rabies mag worden geent. De tweede is dat de enting pas na een wachttermijn geldig wordt: de bescherming moet zich hebben opgebouwd voordat het dier mag reizen. Die twee bij elkaar betekenen dat een jonge pup pas op enige leeftijd de grens over kan. Voor u is dat vooral een planningskwestie. Wie in het voorjaar een pup ophaalt en in de zomer op reis wil, moet de entdatum vroeg genoeg vastleggen.
Een herhaling op tijd
Zolang u de enting herhaalt binnen de geldigheidsduur die de dierenarts noteert, loopt de reeks door en blijft de bescherming aaneengesloten. Laat u de geldigheid verlopen, dan telt de volgende enting als een nieuwe eerste enting, met opnieuw de volledige wachttermijn erachteraan. Dat is precies het scenario waarin een geplande reis niet doorgaat. Zet de vervaldatum daarom in uw agenda met een ruime herinnering, en niet pas als u de boeking maakt.
Wat u in het paspoort naleest
Sla de rabiespagina op en controleer vier dingen: staat er een vaccinsticker met chargenummer, staat de datum van toediening erbij, staat de geldigheidsdatum ingevuld, en staan stempel en handtekening van de dierenarts erbij. Ontbreekt er een, laat het dan aanvullen voordat u vertrekt. Controleer ook of de chipdatum voor de entdatum ligt. Is de hond na de enting gechipt, dan is niet vast te stellen op welk dier de enting betrekking had, en dan wordt de enting doorgaans niet geaccepteerd.
